Ἐπειδὴ ἡ γερμανοκρατία καὶ οἱ διάφοροι
Φοῦχτελ καὶ Ράϊχενμπαχ μᾶς ἔχουν κυριολεκτικῶς ζαλίσει καὶ ἀηδιάσει, εἶναι
εὐκαιρία νὰ «φρεσκάρουμε» ὅσο γίνεται τὴν μνήμη μας μὲ τὰ ἔργα καὶ τὶς ἡμέρες ὡρισμένων,
θὰ λέγαμε, διαχρονικῶν ὑπηρετῶν τους, ποὺ ἀνεξαρτήτως ἐποχῆς, ἦσαν, ὅπως θὰ δῆτε,
στὸν ἀφρό!
Ἡ ἀλήθεια εἶναι, ὅτι οἱ ἀναφορὲς στὴν
ἀκόμη, πιστεύουμε, σκοτεινὴ περίοδο τῆς κατοχῆς, 1941-1944, ἀποφεύγονται μὲ
κάθε τρόπο, διότι ἂν βγοῦν στὴν ἐπιφάνεια, τότε οἱ ἐπιπτώσεις θὰ εἶναι
ἀπρόβλεπτες! Ἡ κατεχομένη ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς Ἑλλὰς ἐκείνης τῆς ἐποχῆς ἀπεκαλεῖτο
«Ἑλληνικὴ Πολιτεία» καὶ ἐξέδιδε κανονικῶς πράξεις, ἀποφάσεις, διορισμούς, Φ.Ε.Κ.,
μέσῳ τῶν δοσιλογικῶν κυβερνήσεων, ἐνῷ τὸ πλεῖστον ὅλων αὐτῶν τῶν ἐνεργειῶν ἐδημοσιεύετο
στὶς κατοχικὲς ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν, ποὺ οἱ ἐκδότες τους δὲν εἶχαν τὴν ἐθνικὴ
εὐαισθησία, ὅπως ἄλλοι συνάδελφοί τους, νὰ τὶς κλείσουν.
