Φοβοῦ τοὺς «εἰδικοὺς» καὶ ἄρθρα γράφοντας

Τοῦ Ἀντωνίου Α. Ἀντωνάκου

Κλασσικοῦ Φιλολόγου - Ἱστορικοῦ - Συγγραφέως

Δ/ντοῦ Τομέως Παιδείας τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ

Τὴν Κυριακὴ 1 Σεπτεμβρίου 2013, στὸ ΒΗΜΑ, δημοσιεύθηκε μία ἐπιστολὴ τοῦ Γενικοῦ Γραμματέως τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν Β. Πετράκου, ἀφορῶσα τὶς γλωσσικὲς θέσεις, σὲ πρόσφατο γλωσσικὸ συνέδριο, τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ Ἀντώνη Κουνάδη καὶ τὸν σχολιασμό τους ἀπὸ τὸν Δ. Μαρωνίτη, ὁ ὁποῖος σχολιάζει μὲ ἕνα εἰρωνικὸ ὕφος, ποὺ χρησιμοποιεῖ ὅποιος δὲν ἔχει ἐπιχειρήματα γιὰ τὶς θέσεις του.

Ὅμως, πρὶν διεξαχθῆ τὸ πρόσφατο γλωσσικὸ συνέδριο στὸ κτήριο τῆς Ἀκαδημίας, διαβάζοντας στὸ πρόγραμμα τὶς εἰσηγήσεις, εἶχα γράψει σὲ ἄρθρο μου ὅτι ἐπίκειται ἕνα ἀκόμη μνημόσυνο γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, στὸ ὁποῖο θὰ ἀνελύετο ἡ σπουδαιότητά της, τὸ πόσο τὴν ἔχουν ἀνάγκη οἱ ξένες γλῶσσες γιὰ νὰ λειτουργήσουν κ.λπ. Γιὰ τὰ νέα βιβλία Γραμματικῆς Δημοτικοῦ καὶ Γυμνασίου, δὲν ὑπῆρξε στὸ πρόγραμμα οὔτε μία εἰσήγηση. Καὶ κατέληγα ὅτι, πλὴν μεμονωμένων καθηγητῶν, τὸ Πανεπιστήμιο ἦτο ἀπὸν καὶ φυσικὰ ἡ Ἀκαδημία, ἡ ὁποία ἁπλῶς διέθεσε «τὸ κυλικεῖο», δηλαδὴ τὸ κτήριό της γιὰ νὰ γίνη τὸ μνημόσυνο. Τώρα ἔρχεται ἡ ἐπιστολὴ τοῦ Γραμματέως νὰ πιστοποιήση αὐτὰ ποὺ ἔλεγα ἀλλὰ καὶ νὰ ἀναδείξη τὴν ἀνυπαρξία καὶ τὴν παντελῆ ἀπουσία τῆς Ἀκαδημίας Ἀθηνῶν σὲ κάθε οὐσιαστικὸ πνευματικὸ θέμα ἐθνικῶν προεκτάσεων, ὅπως αὐτὰ τῆς ἱστορίας καὶ τῆς γλώσσας. Εἶναι γνωστὸν ὅτι ἡ Ἀκαδημία ἱδρύθηκε ἀπὸ τὸν δικτάτορα Πάγκαλο, τὸ 1926, μὲ δυὸ βασικοὺς στόχους: Τὴν ἔκδοσι τοῦ Ἱστορικοῦ Λεξικοῦ τῆς Ἀκαδημίας καὶ τῶν Ἁπάντων τῶν Ἀρχαίων Ἑλλήνων Συγγραφέων. Σήμερα, σχεδὸν 90 χρόνια μετά, τὸ Λεξικὸ εὑρίσκεται στὰ μισὰ καὶ οἱ ἀρχαῖοι συγγραφεῖς, ποὺ ἔχουν ἐκδοθῆ, εἶναι σταγόνα στὸν ὠκεανό!

Τηλεοπτικὴ ἐκπομπὴ γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα

Στὴν ἐκπομπὴ «'Επὶ τοῦ πιεστηρίου» τῆς 25ης Ἀπριλίου, στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ "Kontra Channel", τὴν ὁποία παρουσιάζουν οἱ κύριοι Μάκης Κουρῆς καὶ Βασίλης Ταλαμάγκας, ἔγινε συζήτησις γιὰ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα μὲ προσκεκλημένους τὴν κ. Ἀριστέα Τὀλια, καθηγήτρια τοῦ Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, τὸν κ. Ἄγγελο Βασιλειάδη, πρόεδρο τῆς ΕΘΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, καὶ τὸν κ. Περικλῆ Νεάρχου, πρέσβυ ἐπὶ τιμῇ.

Ἀκολουθεῖ ἡ ταινία τῆς ἐκπομπῆς.

Τὰ βιβλία γραμματικῆς τῶν «Νεοελλήνων» καὶ οἱ ὀλετῆρες τοῦ Ἑλληνισμοῦ

(Ἐδημοσιεύθη εἰς τὸ φύλλον τῆς 23ης Μαΐου 2013, τῆς ἐφημερίδος «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ».)

Τὸν ὕποπτο ρόλο τοῦ Ἑλληνικοῦ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ καὶ τοῦ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ, πολλοὶ ἔγκριτοι ἐπιστήμονες εἶχαν καταγγείλει πρὸ ἐτῶν σὲ ἐπιστημονικές τους μελέτες, κατ’ ἐπανάληψιν μάλιστα. Πιθανόν, στὸ εὑρὺ κοινὸ νὰ μὴν εἶχε γίνει ἀντιληπτὴ ἡ βαρύτης τῶν καταγγελιῶν καὶ τῶν ἀποκαλύψεων, ἀφοῦ ἄλλως τε οἱ δυσμενεῖς ἐπιπτώσεις δὲν εἶχαν τόσο ἐντόνως φανῆ μέχρι πρό τινος στὰ παιδιά μας, στοὺς νέους μας ἐπιστήμονες, στὴν κοινωνία καὶ τὴν πατρίδα μας γενικῶς.

Τὰ δύο ὅμως ἀπίστευτα γεγονότα, ποὺ συνέβησαν προσφάτως, ἐπανέφεραν στὴν ἐπικαιρότητα τὸν καταλυτικὸ ρόλο, ποὺ διαδραματίζουν ἀρκετὰ χρόνια τώρα οἱ προαναφερόμενοι νευραλγικοὶ θεσμοὶ γιὰ τὴν Παιδεία τοῦ Ἔθνους μας, ἡ ὁποία γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ συστάσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ Κράτους διέρχεται αὐτὴν τὴν πρωτοφανῆ ἀλλοίωσι, ὑποβάθμισι καὶ εὐτέλεια.

Συγκριτικὴ γλωσσολογία καὶ ἀσύγκριτη ἑλληνικὴ γλῶσσα

Στὸ προηγούμενο ἄρθρο μας ἀπαντήσαμε ἐπιστημονικῶς στὰ ἀντιεπιστημονικὰ ἐπιχειρήματα τῶν γλωσσολόγων. Ἀποδείξαμε ὅτι αὐτοὶ χρησιμοποιοῦν σοφιστικὲς μεθόδους προπαγάνδας, ὑποστηρίζουν δηλαδὴ καὶ προωθοῦν μία ἀλήθεια καλυπτόμενη μὲ ψεύδη καὶ σκόπιμα λάθη. Λένε, γιὰ παράδειγμα, ὅτι ὁμιλοῦν γιὰ φθόγγους, δηλαδὴ γιὰ φαινόμενο προφορᾶς (ποὺ εἶναι ἀλήθεια), ὅμως δὲν χρησιμοποιοῦν λατινικοὺς χαρακτῆρες, ὅπως διεθνῶς καὶ ἐπιστημονικῶς ἐπιβάλλεται γιὰ τὴν γραπτὴ ἀπεικόνιση προφορικοῦ φαινομένου ἀλλὰ ἑλληνικὰ γράμματα (κι ἐδῶ εἶναι τὸ λάθος), τὰ ὁποῖα χρησιμοποιοῦνται γιὰ γραπτὴ καὶ μόνο ἀποτύπωση ἑλληνικῶν στοιχείων.

Νὰ τελειώνουμε τέλος πάντων μὲ τοὺς γλωσσολόγους

 Τὸν τελευταῖο μῆνα κατάλαβα ὅτι τὰ πράγματα ποὺ ὁδηγοῦν στὴν καταστροφὴ τῆς Ἑλλάδος εἶχαν προχωρήσει μὲ ἰλιγγιώδεις ρυθμούς! Ἀφορμὴ ἦταν ἡ καινούργια γραμματικὴ τῆς Ε΄ καὶ Στ΄ Δημοτικοῦ ποὺ ἀποβλέπει στὴν φωνητικὴ γραφή, μέσῳ τῆς φωνητικῆς προφορᾶς. Ἡ οὐσία ὅμως ἦταν τὰ πλοκάμια ποὺ ὡδήγησαν σὲ αὐτὴ τὴν διαπίστωση. Καὶ τὰ πλοκάμια ἦσαν πολλά, εἶχαν δέ, ὅσον ἀφορᾷ στὴν γλῶσσα, ἕνα κοινὸ ὄνομα: «Γλωσσολόγοι»!

ΔΕΛΤΙΟΝ ΤΥΠΟΥ ΕΘΠ4

Τὸ παρὸν Δελτίον Τύπου ἐδημοσιεύθη εἰς τὴν ἐφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ» τῆς 25ης Φεβρουαρίου

ΩΛΟΚΛΗΡΩΘΗΚΕ Ο ΑΦΑΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΗΣ

Πρὸ 30 ἐτῶν καὶ πλέον, βροντοφώναζαν οἱ φύλακες στὶς «ὑψηλὲς σκοπιὲς τοῦ πνεύματος», πὼς τὸ ἐπιδιωκόμενο ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἐπιβολῆς τοῦ πραξικοπήματος τοῦ ἀποκαλουμένου ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ, ἦταν ἡ προώθησις τῆς «φωνητικῆς» γραφῆς!!!

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΙΔΕΙΑ … ἀλά….. ΤΟΥΡΚΑ (;)

 Στήν ἐφημερίδα «ΤΟ ΠΑΡΟΝ» τῆς Κυριακῆς 11 Νοε. 2012 περιελήφθη δημοσίευμα ὑπό τόν τίτλο:

«Με πρόταση του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου, που αποδέχθηκε το υπουργείο Παιδείας

Υποχρεωτική διδασκαλία της Τουρκικής γλώσσας στην  ελληνική Μέση  εκπαίδευση ! »,

περιέχον τά ἑξής :

ΓΛΩΣΣΑ ἴσον ΠΑΤΡΙΔΑ καί ΕΘΝΟΣ!

          Κατά τόν Πλάτωνα «τά πράγματα τοῖς γράμμασι μεμιμένα» καί ἄλλως: Ἡ ποσότητα καί ἡ ποιότητα τῆς πληροφορίας πού ἐμπεριέχεται στίς λέξεις τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσας, «ὄνομ’ἀρ’ἐστί, ὡς ἔοικε, μίμημα ἐστί φωνή ἐκείνου ὅ  μιμεῖται» (Πλάτων Κρατύλος, 423,β).

Ὀνοματοποιός = ὁ ποιῶν, ἐπινοῶν ὄνομα, ἰδίως μιμούμενος φθόγγον τινά φυσικόν (Ἀθήναιος, 3.99, γραμματική, Ἀριστοτέλης, Ἠθικά 2,7). «Δεῖ ἐπίστασθαι… τό εἶδος τιθέναι εἰς τέ τά γράμματα καί τάς συλλαβάς», (Πλάτων Κρατύλος 390Ε).

 Ἄλλως ὁ Πλάτων ὁδηγεῖ τήν σκέψη μας στήν ἀναζήτηση τῶν ἀρχέγονων φυσικῶν φθόγγων, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιήθηκαν ὡς βάση γιά τήν ἐπινόηση τῶν γραμμάτων/στοιχείων τοῦ Ἑλληνικοῦ Ἀλφαβήτου καί συνεπῶς στήν δημιουργία τῶν λέξεων τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας.

Αὐτὸ τὸ «βιβλίο» κάνει μόνον γιὰ προσάναμμα!

 «Θερμὸ ἐπεισόδιο» ἔλαβε χώρα τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς σχολικῆς χρονιᾶς, μετὰ τὸν ἁγιασμό, στὸ Πειραματικὸ Δημοτικὸ Σχολεῖο τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, ὅταν γονεῖς μαθητῶν, κρατῶντας τὴν ἑλληνικὴ σημαία καὶ μοιράζοντας δωρεὰν βιβλία τῆς παλαιᾶς γραμματικῆς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, ἐπεχείρησαν νὰ «μαδήσουν» τὸ νέο βιβλίο (ποὺ τὸ εἶχαν ἀγοράσει γιὰ αὐτὸν τὸν λόγο), ποὺ κυριολεκτικῶς «ψαλιδίζει» καὶ κατακρεουργεῖ τὴν γλῶσσα μας!

Σημεῖα καὶ τέρατα στὴν Παιδεία

Γιὰ τὴν πλήρη παράθεσι καὶ ἀνάλυσι ὅλων τῶν ἀθλιοτήτων, ποὺ ἐμπεριέχονται στὸ ἀντιεπιστημονικὸ καὶ ἀνθελληνικὸ βιβλίο «Γραμματικῆς», τὸ ὁποῖο εἰσήχθη ἀπ’ τὸ ἔτος 2011 στὰ σχολεῖα καὶ διδάχθηκε στὴν Ε΄ καὶ ΣΤ΄ Δημοτικοῦ, ὁ ἁπανταχοῦ ἑλληνισμός, σὲ ὅσους συνέβαλαν σ’ αὐτό, ἐκφράζει ἄπειρη εὐγνωμοσύνη.

Τὸ ὕπουλο κακούργημα, ποὺ ἐπιχειρήθηκε διὰ τοῦ βιβλίου κατὰ τῆς Ἐθνικῆς Γλώσσης τῶν Ἑλλήνων, ἑδραίωσε στὴν συνείδησι ὅλων πλέον, πὼς κάθε προγενέστερη ἐπέμβασις, ἡ ὁποία προηγήθηκε, ἀποσκοποῦσε στὸν γλωσσικὸ ἀφελληνισμὸ τῶν νέων γενεῶν. Καί, πώς, συντονισμένες δυνάμεις ποὺ ἀπεργάζονται τὴν ἀποδυνάμωσι τῆς ἱκανότητος τοῦ ἀνθρώπου νὰ σκέπτεται, ἔδρασαν ἀποφασιστικῶς στὸν τόπο μας.

Περί τῆς «ΝΕΑΣ» Γραμματικῆς Ε΄ και ΣΤ΄Δημοτικοῦ (σχετικά μέ τά Η,Υ,Ω,Ξ,Ψ)

 Στήν «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ» τῆς 11.9.12 δημοσιεύθηκε ὑπό τόν τίτλο «Γραμματική Ε΄ και ΣΤ΄ Δημοτικοῦ» ἐπιστολή τῶν ὑπογραφόντων αὐτήν συγγραφέων (Εἰρ. Φιλιππάκη-Warburton, Ὁμ. Καθ. Γλωσσολογίας στό Παν/μιο Reeding, καί λοιπῶν λεκτόρων, ἐπίκουρων), ὡς δηλώνουν, τοῦ συνωνύμου ἐγχειριδίου τους, ἀπαντητικῆς ἐπί σχετικῆς τοῦ Ἀκαδημαϊκοῦ κ. Κουνάδη («Καθημερινή» τῆς 22/8/12), στήν ὁποία ἀναφέρουν ὅτι: «ο κ. Κουνάδης δείχνει να ενστερνίζεται αστήρικτους γλωσσικούς μύθους, όπως τον μύθο περί μαθηματικής […] δομής της Ελληνικής» καί περί λασπῶν… «Αλλά κι η δανεική λάσπη, λάσπη είναι. Ντροπή του να μας αποδίδει ανύπαρκτες δηλώσεις» (Τοιοῦτο ὅμως ἐπίπεδο δέν καταφαίνεται ἀπό τήν ἐπιστολή τοῦ κ. Κουνάδη, ἀντιθέτως ἀπό ἐπίπεδο καί ὑπό τό πρῖσμα Ἀκαδημαϊκοῦ, καθ’ ὅτι, ὡς διαλαμβάνεται σ’ αὐτή -ἐπιστολή του-, ἡ Ἀκαδημία Ἀθηνῶν, ἱδρυτικός της Ν.4398/1929, «…μελετᾶ καί κανονίζει τά τῆς Ἐθνικῆς ἡμῶν γλώσσης, παρασκευάζει καί συντάσσει καί δημοσιεύει τήν Γραμματικήν, τό Συντακτικόν καί τά λεξικά αὐτῆς…..»).

Ἡ Ρωσσία δὲν ἔχει Φανούρη (Φώτη), Ἀλέξη καὶ Ἀλέκα γιὰ τροχοπέδη!

 Διαβάστε πῶς λειτουργοῦν οἱ ἄλλες Ὀρθόδοξες στὸ δόγμα χῶρες, σὲ ἕνα σοβαρότατο ζήτημα, ὅπως εἶναι τὸ μάθημα τῶν θρησκευτικῶν, ποὺ ἐδῶ μονίμως τὸ καπελώνει ἡ ἀριστερὰ καὶ μάλιστα μὲ πολὺ πιεστικὸ καὶ ἀσφυκτικὸ τρόπο, ἐνῷ ἡ «γιαλαντζὶ» ψευδοδεξιὰ κάνει ὅτι δὲν βλέπει.

(Ἡ σχολικὴ διδασκαλία τῶν θρησκευτικῶν δὲν θὰ διχάζη, ἀλλὰ ἀντιθέτως θὰ ἑνώνη τὸ σχολεῖο, τὴν οἰκογένεια καὶ τὴν κοινωνία.

Πηγή: TASS καὶ Ρία Νοβόστι)!

Ἡ Νέα Γραμματική

 Πέρασε περίπου ἕνας μήνας ἀπὸ τότε ποὺ ἄρχισε ἡ διαμάχη γιὰ τὸ περιβόητο βιβλίο τῆς E΄ καὶ Στ΄ τάξεως Δημοτικοῦ, μὲ ἐντεινόμενες ἀντιπαραθέσεις μεταξὺ τῶν πολεμίων καὶ τῶν ὑπερασπιστῶν τούτου, χωρίς, ὡστόσο, νὰ ἔχη γίνει ἀντιληπτὸ γιὰ τὸν εὑρισκόμενο σὲ σύγχυσι πολὺ κόσμο, ποία εἶναι στὴν πραγματικότητα ἡ οὐσία τοῦ προβλήματος. Καὶ συγκεκριμένα: Οἱ μὲν ὑποστηρικτὲς τοῦ βιβλίου ἑστιάζουν τὴν ὑπεράσπισί του κυρίως στὸ ὅτι τὸ ἐπίμαχο βιβλίο εἶναι γλωσσολογικῶς ὀρθὸ (ἀφοῦ στὸν προφορικὸ λόγο τὰ φωνήεντα –φωνηεντικοὶ φθόγγοι– στὴν Νέα Ἑλληνικὴ εἶναι 5) καὶ ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ 24 γράμματα τοῦ ἀλφαβήτου μας δὲν καταργεῖται, οἱ δὲ πολέμιοι τοῦ βιβλίου ὑποστηρίζουν ὅτι τὰ φωνήεντα τῆς Ἑλληνικῆς εἶναι 7, ὅτι στὸ βιβλίο καταργοῦνται τὰ φωνήεντα «η, υ, ω», καθὼς ἐπίσης καὶ τὰ σύμφωνα «ξ, ψ», καὶ ὅτι ἡ Νέα Γραμματικὴ εἰσάγει 3 νέα δίψηφα σύμφωνα «μπ, ντ, γκ».

Γιὰ τὰ τζαμιά, ἔχετε χρήματα;

 Εἶναι κάτι περισσότερο ἀπὸ ἀνησυχητικὸ καὶ ἀπογοητευτικὸ τὸ περιεχόμενο τῆς εἰδήσεως αὐτῆς, ποὺ ὄχι ἁπλῶς πρέπει νὰ μᾶς βάζη σὲ σκέψεις, ἀλλὰ κάτι παραπάνω!

Ὁ Γλωσσολόγος

 Τὸ δημοσίευμα τῆς Πέμπτης 3 Αὐγούστου 2012 στὴν ἔγκριτη ἐφημερίδα «ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΩΡΑ», ὑπὸ τὸν πηχυαῖο τίτλο «ΤΑ ΗΜΑΡΤΗΜΕΝΑ ΤΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ», ἀναγκάζει ὅλους ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες πολῖτες, θύματα ἑνὸς λεξικοῦ ἀποκαλουμένου ὡς «ΛΕΞΙΚΟ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ», νὰ συμπληρώσουμε στὰ ὅσα κατήγγειλε ἡ «ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΓΟΝΕΩΝ ΚΑΙ ΚΗΔΕΜΟΝΩΝ ΑΤΤΙΚΗΣ» στὸ σπουδαῖο δημοσίευμά της, τὰ ἀκόλουθα:

Ὁ καθηγητὴς Γλωσσολογίας, κ. Γεώργιος Μπαμπινιώτης, σὲ ἐκδήλωσι τοῦ Πανεπιστημίου Πειραιῶς ἐδήλωσε:

«Τὸ μονοτονικὸ στηρίζεται σὲ ἀτελὲς σύστημα γραφῆς, ποὺ ὁδηγεῖ σὲ ἀτελῆ ἀνάγνωσι καὶ ἀτελῆ γραφή» (ἰδὲς Πρακτικὰ «Γλωσσικοῦ Ὁμίλου Πειραιῶς γιὰ τὴν διάδοσι τῆς Ἑλληνικῆς Γλώσσης» 19-5-1993).

Ἡ γλῶσσα μας

Ἐξ ἀφορμῆς τῶν περί τήν ΝΕΑ γραμματική τῆς Ε΄-ΣΤ΄ Δημοτικοῦ τῶν 140 γλωσσολόγων

 Μέ τήν λέξη (ἐκ τοῦ λέγω, ἔλεγον, λέξω καί ἐρῶ, ἔλεξα κ.λ.π., ἤτοι τό ὑγρό γράμμα-λ+εγω) γλῶσσα ἐννοοῦμε καί τό (ὑλικό) ὄργανό μας, πού κυρίως συμβάλλει, πέραν τῆς λειτουργίας μασήσεως καί καταπόσεως στερεῶν καί ὑγρῶν τροφῶν, καί στήν ἄρθρωση καί ἐκφορά (γραμμάτων-λέξεων) τοῦ λόγου μας (λείχω ἐνεργ. = γλείφω, ἀποθ. Λιχμάομαι -> λιχουδιά, λιγούρης, Λατιν. Lingo, γαλ. Langue = γλῶσσα), ἀλλά καί τό σύστημα φωνητικῶν συμβόλων διά τῶν ὁποίων ὁ ἄνθρωπος δια-τυπώνει, (τύπος, τύπτω, κτυπῶ), ἐκφράζει τίς σκέψεις του καί ἐπικοινωνεῖ μέ τούς ὁμοίους του, πληροφορεῖ - πληροφορεῖται, ἤτοι, γλῶσσα= πληροφορία.

Αὐτοὶ θὰ κατεδαφίζουν καὶ ἐμεῖς θὰ τοὺς ἀποκαλύπτουμε!

 Οἱ ἐντολὲς ἔξωθεν γιὰ τὴν ὁλοκλήρωσι τῆς διαλύσεως στὴν ἐκπαίδευσι τῶν ἑλληνοπαίδων συνεχίζονται ἀκάθεκτες, ἐνῷ οἱ θλιβερὲς καὶ πολλὲς ἐγχώριες «θεραπαινίδες» (διάβαζε δουλάκια!) κάνουν ὅτι «καλύτερο» μποροῦν γιὰ νὰ ἐκτελοῦν «σωστὰ» τὶς ἐντολὲς αὐτές, μὴ τυχὸν χάσουν τὴν εὔνοια τῶν ἐντολοδόχων τους!

Γίνονται ἄραγε αὐτὰ σὲ ἐκπαιδευτικὰ καὶ πανεπιστημιακὰ ἱδρύματα τῆς Εὐρώπης ἢ τῶν ΗΠΑ;

Διεθνὲς «Συνέδριο» λοιπὸν γιὰ τὴν ἔνοπλη τρομοκρατία ἔλαβε χώρα στὴν Πάντειο, στὶς 7 καὶ 8 Ἰουνίου, μὲ ὁμιλητὲς διάφορα λίαν ἐπικίνδυνα «φροῦτα», ὅπως ἀπὸ τὴν διαβόητη γερμανικὴ “RAF”, τὴν «2α Ἰουνίου», ἐπίσης ἀπὸ τὴν Γερμανία, τοὺς «Μαχομένους Κομμουνιστικοὺς Πυρῆνες» (“CCC”) ἀπὸ τὸ Βέλγιο, τὴν «Διεθνῆ Κόκκινη Βοήθεια» ἀπὸ τὴν Ἐλβετία(!!!), ἀλλὰ καὶ γιὰ νὰ μὴ ξεχνιώμαστε, καὶ τοὺς «δικούς μας» ἀπὸ τὸν «ΕΛΑ» καὶ τὸν «Ἐπαναστατικὸ Ἀγῶνα»!

Καλά, τί εἴδους Πανεπιστήμιο εἶναι αὐτό;

Μήπως ἔχει γίνει -ἔτσι ἄλλως τε γράφεται ἐδῶ καὶ χρόνια- ἕνα ἐργαστήριο τρομοκρατίας;

Γιατί παραχωροῦνται οἱ αἴθουσες τόσο ἄνετα;

Δὲν γνωρίζουν οἱ «ὑπεύθυνοι», ὅτι ὑπάρχουν θύματα ἀπὸ τὴν τρομοκρατία στὴν χώρα μας;

Δηλαδὴ οἱ ἀφελεῖς Ἕλληνες, ποὺ φορολογοῦνται ἀγρίως, «πληρώνουν» γιὰ τέτοιου εἴδους καὶ τύπου «Διεθνῆ Συνέδρια»;

Ὑπάρχει Ὑπουργεῖο (σίγουρα ὄχι ἐθνικῆς) Παιδείας νὰ δώση κάποια ἀπάντησι;

Ἴσως κάποιος εἰσαγγελεύς;

«'Ιωάννης Καποδίστριας»