Θὰ ἦταν
ἐπιβεβλημένο νὰ ξεκαθαρίση ἡ παροῦσα στήλη, πὼς ἐπ’ οὐδενὶ λόγῳ διεκδικεῖ περγαμηνὲς στὴν ἱστορικὴ ἐπιστήμη.
Οὔτε σκοπός της θὰ ἦταν
μία ἀναλυτικὴ ἱστορικὴ ἀναδρομή,
ἐξέτασις καὶ παράθεσις γεγονότων ἀπὸ
τὴν κυπριακὴ τραγωδία τοῦ 1974, ποὺ μόνον πόνο καὶ θλίψι μᾶς ἔχει
ἀφήσει.
Ἀπὸ τὴν
ἄλλη πλευρά, κάθε χρόνο ὑποτίθεται ὅτι παίρνουν (δῆθεν) θέσι γιὰ τὰ
συμβάντα ἐκείνου τοῦ καλοκαιριοῦ τὰ πολιτικὰ κόμματα λέγοντας ἀνιαρὲς καὶ ἐπιφανειακὲς πάντα κοινοτυπίες, μὴ τολμῶντας, οὔτε κατ’ ἐλάχιστο, νὰ προσεγγίσουν καθαρὰ καὶ τίμια τὶς ἐξελίξεις
ἐκείνων τῶν τραγικῶν ἡμερῶν, ποὺ δοκιμάσθηκε ἀλλὰ
καὶ ἐξετέθη ἀνεπανόρθωτα ἡ Ἑλλάς,
χωρὶς νὰ παραβλέπη ὁ κάθε ψύχραιμος ἐρευνητὴς τοὺς δολίους ρόλους διαφόρων μεγάλων κρατῶν, «ἐνδιαφερομένων» ἑξαιρετικῶς μὲ τὸ
πῶς θὰ ἡττηθῆ μὲ
κάθε τρόπο ὁ κυπριακὸς ἑλληνισμός!